Psychosociale begeleiding bij depressie

Psychosociale begeleiding en psychotherapie kunnen helpen bij een depressie. Wetenschappelijk onderzoek heeft dit duidelijk aangetoond. Wacht dus niet te lang om de stap te zetten, want dat is net wat depressie vaak met je doet: je aarzelt om de stap te zetten naar de hulpverlening. Maar het spreken met een hulpverlener over je problemen, én ook je sterke kanten, kan je wel degelijk helpen.

Hoe werkt het?

De stap zetten naar hulpverlening is helemaal niet vanzelfsprekend. Het is dus normaal als je twijfels hebt over het al dan niet starten met psychotherapie. Uit onderzoek blijkt dat maar liefst de helft van de mensen met een depressie meer dan een jaar wacht om hulp te zoeken. En dit terwijl er dus effectieve hulp mogelijk is: zet dus de stap! Spreek erover met je partner, een vriend of je huisarts.

Professionele begeleiding bij depressie kan heel erg verschillen van persoon tot persoon. Belangrijk om te weten is dat de ‘beste’ hulpverlener of de ‘beste’ therapie niet bestaat: wat werkt voor jou, werkt niet altijd voor iemand anders en omgekeerd. Essentieel daarbij is of je een ‘klik’ ervaart met je hulpverlener na een paar gesprekken. Oordeel dus niet te snel, maar na een paar gesprekken zou je voldoende vertrouwen en veiligheid moeten voelen om te praten. Indien dit niet het geval is, breng dit dan gerust ter sprake. Zo kan je samen zoeken naar een oplossing.

Elke vorm van begeleiding biedt een eigen aanpak, maar aan de basis liggen steeds een aantal gemeenschappelijke kenmerken. Elke begeleiding wil hoop en steun bieden in een moeilijke periode. Er wordt gestreefd naar een vertrouwensrelatie. Je zoekt samen naar de factoren die verantwoordelijk zijn voor het ontstaan of voorbestaan van je depressieve klachten. Vervolgens ga je samen op zoek naar andere manieren om met je problemen om te gaan.

Je huisarts kan steeds het eerste aanspreekpunt zijn als je depressieve klachten hebt. Hij/zij kan een diagnose stellen, je ondersteunen en eventueel medicatie voorschrijven. Je huisarts kan je ook verwijzen naar bijkomende hulpverlening.

 
Mijn begeleidster werd een echt vertrouwenspersoon, maar geen vriendin. In het dagelijkse leven moest ik het zelf doen. Stapje voor stapje in praktijk brengen wat ik had geleerd tijdens de gesprekken.
- Maria
In het begin vond ik het maar vreemd. Ging hij me genezen? Nee dus. Maar ik begon wel een andere kijk te krijgen op mezelf en mijn leven. Wat ik altijd als vanzelfsprekend beschouwd had, was dat eigenlijk niet. Time for a change...
- Emanuel

Vertrouwelijkheid

Een professionele hulpverlener is gebonden aan beroepsgeheim, wat betekent dat alle informatie die je hem of haar toevertrouwt ‘achter gesloten deuren’ blijft. Soms werken hulpverleners in een groepsverband. Om je goed te kunnen helpen is het van belang dat je hulpverlener af en toe overlegt met andere hulpverleners van het team waarin hij of zij werkt. Dit noemt men 'gedeeld beroepsgeheim'.

Geen wondermiddel

Net zoals medicatie, is begeleiding of psychotherapie geen wondermiddel. Het komt er immers op aan om datgene wat je leert en ontdekt in begeleiding of psychotherapie, te gaan gebruiken en toepassen in je dagelijkse leven.

In sommige gevallen kunnen begeleiding, psychotherapie en medicatie gecombineerd worden. Bij ernstige depressies blijkt dit trouwens aangewezen te zijn.