Als één van je ouders depressief wordt...

Als één van je ouders depressief wordt dan kan dat ook voor jou problemen geven. De situatie thuis verandert. Gelukkig zal dat in de meeste gevallen niet zo blijven. Maar het kan wel een tijdje duren.

Wat is een 'depressie'?

Een depressie is een soort ziekte waarbij iemand zich voor langere tijd verdrietig en somber voelt. Sommige mensen zijn dan ook heel moe en hebben geen zin meer in dingen die ze voordien leuk vonden. Vaak weten mensen zelf niet hoe het komt, het 'overvalt' hen.

Een depressie duurt een hele tijd. Soms 3 maanden, soms een jaar of langer. In de meeste gevallen gaat een depressie voorbij.

Een depressie is niet uitzonderlijk. Ongeveer 1 tot 1,7 miljoen Belgen zullen tijdens hun leven een depressie doormaken. Dat is best veel.

Een depressie gaat niet vanzelf over. Dikwijls moeten mensen met depressie medicatie nemen. Best gaan ze ook met iemand praten die hen kan helpen om hun depressie te overwinnen.

Een depressie is niet besmettelijk, zoals griep. Als één van je ouders depressief wordt, betekent dat niet dat jij die ziekte ook zal krijgen.

 
Mijn papa werd depressief en kon niet meer gaan werken. Hij sliep heel veel en wilde niet meer met ons spelen. Nu gaat het wat beter en we zijn zelfs naar het voetbal gaan kijken. Achteraf was hij wel moe. Gelukkig kan ik dikwijls bij mijn tante gaan logeren. Daar kan ik met de andere kinderen spelen en mag ik lawaai maken.
- Geert (8 jaar)
Ik was bezorgd over mijn mama. Ze was heel verdrietig. Ze heeft me uitgelegd dat ze depressief is en dat ze veel moet rusten. Ze gaat met iemand praten die haar helpt. Papa doet nu veel meer thuis en zorgt voor ons. En ik help met de afwas.
- Emma (11 jaar)

Wat zijn de gevolgen voor jou?

Je ziet als kind dat één van je ouders anders doet dan anders. Dat kan best eng zijn als je niet helemaal snapt wat er aan de hand is. Iedereen kan wel eens een tijdje verdrietig, 'slecht gezind' of moe zijn. Maar nu blijft het veel langer duren...

Je mama of papa doen veel minder dan vroeger en ze hebben vaak geen zin om te praten. Of geen zin om met jou te spelen, of je te helpen bij je huiswerk. Er wordt minder voor je gezorgd en je krijgt mogelijk ook veel minder aandacht.

Je denkt misschien dat het jouw schuld is of je gaat heel erg voor je mama of papa zorgen. Je durft misschien niet veel vragen stellen omdat mama of papa dan verdrietig of kwaad wordt.

Maar weet dat de somberheid en het misschien vreemde gedrag van je mama of papa niets met jou te maken hebben. Het heeft te maken met de ziekte, de depressie. Als de depressie wat opklaart, dan wordt je mama of papa weer meer terug zoals vroeger.

Wat kan je doen?

Jij kan als kind een ouder die depressief is niet echt helpen.

Gelukkig kan je andere ouder die niet depressief is dikwijls veel goed maken. Als je vindt dat er te weinig aandacht voor jou is of wanneer je veel last hebt van de problemen thuis, praat daar dan over met de andere ouder. Deze ouder is soms zoveel bezig met de problemen van zijn of haar partner, dat de kinderen wat 'vergeten' worden. Meestal is dat niet de bedoeling, maar gebeurt het zonder dat ze het zelf in de gaten hebben. Laat je horen.

Spreek af om regelmatig eens bij vriendjes of familie te gaan spelen of logeren, zodat je even lekker jezelf kan zijn.

Probeer zeker om voor jezelf te zorgen en aan jezelf te denken. Blijf de dingen doen die je graag doet, sluit je niet op.

Je kan ook met iemand anders praten over de moeilijkheden thuis. Dit betekent niet dat je je ouders verraadt, het betekent dat je voor jezelf zorgt. Je kan een volwassene kiezen die je vertrouwt. Bijvoorbeeld een grootouder, een oom of tante, een oudere broer of zus, enzovoort.

Ik logeer nu heel de week bij mijn opa en oma. Dat is wel leuk, maar soms mis ik mijn mama. Als we bellen dan zegt ze dat ik goed voor mezelf en mijn boertje moet zorgen. En dat zij voor zichzelf moet zorgen om weer beter te worden. En dat ze ons heel graag ziet. Onze papa is heel lief en zegt dat alles goed zal komen. Dat hoop ik ook.
- Doortje (12 jaar)
Mijn vader heeft een depressie gehad die 3 maanden duurde. Dat was lastig voor mij want hij hielp me altijd met mijn huiswerk. De rest van de familie begreep niet wat er aan de hand was. Nu gaat het beter en komt hij weer buiten. Ik heb wel meer contact met mijn oom die me ondertussen geholpen heeft. Ik kan nu bij alletwee terecht :)
- Youssef (16 jaar)
 

Meer info en hulp

Als je vragen hebt of je verhaal kwijt wil dan kan je altijd chatten of telefoneren met AWEL (de vroegere Kinder- Jongerentelefoon). Op hun website kan je ook gebruik maken van een forum.
www.awel.be
Er komt geen vermelding in de geschiedenis van de internetbrowser en het telefoonnummer wordt ook niet vermeld op de telefoonrekening. Je kan dus echt volledig anoniem chatten of bellen.

Je kan je richten naar het Centrum voor Leerlingen Begeleiding (CLB) dat verbonden is met je school. Zij zullen je vragen vertrouwelijk behandelen.

Je kan ook gebruik maken van de anonieme CLB chat.

Op sommige scholen kan je beroep doen op een vertrouwensleerkracht (soms 'groene leerkracht' genoemd) of op een leerlingenbegeleider.

Je kan contact opnemen met een JAC (Jongeren Advies Centrum, voor jongeren tussen 12 en 25 jaar). Op hun website vind je informatie en je kan ook anoniem met hen chatten.
www.jac.be

KOPP OP is een website voor kinderen van ouders met psychische problemen. Je vindt er allerlei informatie en bruikbare tips. Je kan ook contact opnemen met al je vragen en zorgen.
www.koppvlaanderen.be